Zweet, spierpijn en The Iron Man
Halloo, hallo!
Het duurt altijd even met het blogje, maar hier is hij dan eindelijk weer hihi. Elke keer denk ik van ach doe ik straks wel even, of daar heb ik nu echt geen zin in. En dan wordt het steeds morgen, overmorgen... en uiteindelijk wordt het de volgende week. De gebeurtenissen stapelen zich op, dus er moet nu echt even 1 geschreven worden!!
Afgelopen week hebben we een zwaar weekend gehad (mede dankzij ons zelf maar dat maakt niet uit). Waarom het zo zwaar was ga ik jullie nu vertellen..
Nou het zat zo.. Dit jaar werd de enige echte Iron Man bij ons op Landal Marina georganiseerd. Best een hele eer. Voor degene die niet weten wat de Iron man is zal ik het even uitleggen. The Iron Man is de grootste triathlon van de wereld. Deze is ontstaan in Hawaii en sinds een aantal jaar word deze nu ook in andere landen georganiseerd. Zo heb je een Iron Man in de winter en hier bij ons dus in de zomer.
De bedoeling is dat de deelnemers 3,8km gaan zwemmen, 180km gaat fietsen en daarna 42,2km gaan hardlopen. Met deze kilometers is de Iron Man nog groter dan de normale Olympische triathlon. Best heftig he.
Vrijdag moesten we vroeg opstaan voor de Iron Kid. Kinderen verdeeld in 2 categorien mochten een mini triatlon doen. Het verbaaste me hoeveel kindjes in de categorie t/m 8 jaar mee deden aan deze race. Natuurlijk was 90% er van Tsjechisch. Want echt waar als je deze kindjes met de Nederlandse vergelijkt.. dan zijn Nederlandse echt allemaal verwende zielige huilebalkjes. Heb echt respect voor de jonge Tsjechische kindjes, die kunnen pas tegen een stootje.
Maarja, de Iron Kid ging van start en het was super om te zien hoe erg ze hun best deden om de eerste plaats te behalen. De 2e categorie aan was aan de beurt, en toen hadden we een paar fietsen tekort. Dus ik ben toen snel ff op mn fietsje gesprongen, naar Thomas de meneer van de fiets/bootverhuur gereden.. en met mn liefste gezichtje gevraagd of ik 3 fietsen van hem mocht lenen. Want ja het was mooi weer en Thomas was zijn fietsen natuurlijk zomaar kwijt aan de gasten.. maar gelukkig had hij er nog 3 voor ons over. Dus de 2e categorie kon ook van start.
Toen in de namiddag hadden we nog een paar activiteiten op ons recreatieprogramma en om 10 uur waren we vrij. In de avond zouden Tereza en ik nog "even" naar Exil gaan om wat te gaan drinken, maar daar kwamen we al snel bekenden tegen en voordat we er weer weg gingen was het alweer half 6! Noooh en morgen zware dag, dus het was een heel extreem kort nachtje van 2 uurtjes hihihi..
8 uur ging de wekker en tot mn eigen grote verbazing kwam ik zonder moeite mn bed uit! wauw hoe doet ze dat! Maarja, vandaag zou zonder enige twijfel een zware dag worden. Toen ik bij de organisator van alles aankwam hoorde ik dat ik de nederlandse spreekster voor de deelnemers en toeschouwers zou zijn bij de opening en de prijsuitreiking. Nooh waarom vertellen ze me dit nu pas!? En wat moest ik in godsnaam vertellen? De bigg boss zei jaa dit gewoon een beetje en dat.. gewoon wat wij zeggen ok? Ja gewoon wat jullie zeggen, ik spreek toch geen Tsjechs dacht ik! Maarja de NLse toeschouwers verstaan ook Tsjechs.. dus opzich maakte het niet zoveel uit als ik een beetje afweek van de Tsjechische uitleg. En wonder boven wonder ging de opening helemaal prima.. zo weer een opluchting!
Maarja het leukste zou nog komen. Ik moest ook nog eens de op de fiets stappen om de 1e man en daarna de 1e vrouw te begeleiden tijdens het hardlopen. Dus ik met mijn 2 uurtjes slaap op een gare mountainbike stappen, helmpie op.. en fietsen maar! Aan 1 stuk door met 28 graden.. 71km lang haha. En het was best wel te doen alleen beetje verrot dat je geen eet of plaspauze had. Hoe deden die deelnemers dat toch.. keihard hoor jemig.
Om 1 uur begonnen met fietsen en om 8 uur finishde de 1e vrouw.. de 1e man 4 uur eerder en toen eindelijk mocht ik afstappen. En dat was echt niet cool. Gekromde benen, zweet in mn naad, rugpijn en trek in eten! Dus ik ben snel naar mn appartement gehaast.. het eerste en beste eten wat ik te pakken kon krijgen naar binnen geschrokt en toen weer de terug naar de startlijn waar nog zo ongeveer 24 deelnemers moesten finishen. 8 daarvan waren nog steeds aan het fietsen. Uiteindelijk om half 12 s'nachts kwam de laatste aan. Ongelovelijk toch, dat ze het alsnog gaan uitlopen!
Om 10 uur was de prijsuitreiking geweest. Er werden heel wat prijzen uitgedeeld. Nou ik kan zeggen dat het zeker een hele ervaring was om dit allemaal te mogen meemaken!
Om half 12 s'nachts was onze dag nog niet voorbij neehoor.. want Tómas van de fiets/bootverhuur was jarig en gaf zijn verjaardagsfeest. Een week van te voren hadden we gezegd dat we natuuurlijk zouden langskomen... en ja nu weet ik waarom ze zeggen, belofte maakt schuld. En tjah voelde me ook gewoon verplicht om er naar toe te gaan. Dus 12 uur zaten we aan ons biertje en denk dat het 3 uur was toen ik in mn bed lag.
Gelukkig had Alena mij de volgende ochtend vrij gegeven en als ik wou mocht ik ook de hele dag nemen. Maar alleen de ochtend was wel voldoende.. ik bedoel ik had wel een lange zware dag gehad en lang gefietst maar het was wel mn eigen schuld dat ik die nacht van te voren om 6 uur in mn bed lag! Eigen schuld, dikke bult!
In mn vorige blogje had ik al geschreven dat ik vanaf nu de rest mocht begeleiden en de programmas moest maken. En ik weet niet of ik al had gezegd dat het hele programma is goedgekeurd (jippieee!) Deze maandag is het in gegaan, en tot nu loopt het helemaal super. Heb het nu wel 2x zo druk en moest zelfs mn vrije dagen een paar keer inleveren.. vandaag is mn 9e of 10e werkdag achter elkaar. Maar gelukkig ben ik het hele weekend vrij. Dus ga dan ook lekker helemaal niks doen! Lekker puh!
Nou dit was mn verhaal weer een beetje.. Laat snel weer wat van me horen!
Doei doei en zoals ze hier zeggen: Nashledanou!



